ยังไม่มีภาพสำหรับเลนส์นี้
ปีผลิต
1988 – 1992
ผลิตที่
-
สูตรเลนส์
12 elements in 10 groups.
อัปเดต
14 ก.ค. 2569
Samyang Samyang 70-210mm f4
Sony/Minolta A-Mount (also offered in Nikon F, Pentax K and Canon EF). · 70mm · f/4
สรุปจากรีวิวจริง 1 แหล่ง · เรียบเรียงด้วย AI · ตรวจสอบความถูกต้องแล้ว · อัปเดต 14 ก.ค. 2569
เรื่องราวของเลนส์
Samyang 70-210mm f/4-5.6 เป็นหนึ่งในเลนส์ซูมระยะเทเลแบบผลิตจำนวนมากที่ไม่มีเอกลักษณ์ซึ่งไหลเข้าสู่ตลาดเลนส์ราคาประหยัดเมื่อระบบกล้อง SLR เปลี่ยนเป็นออโต้โฟกัสปลายทศวรรษ 1980 ตามรีวิว เลนส์นี้ 'มีแนวโน้มเป็นการดัดแปลงออโต้โฟกัสจากรุ่น push-pull ก่อนหน้า เนื่องจากดูเหมือนจะใช้ชิ้นกระจก สเป็ก และระยะหมุนโฟกัสยาวเหมือนกัน' — กล่าวคือเป็นการออกแบบจากยุคเลนส์มือหมุนที่ติดตั้งระบบออโต้โฟกัสภายหลัง มากกว่าจะเป็นออปติกที่ออกแบบใหม่ตั้งแต่ต้น มันเป็น 'หนึ่งในเลนส์ออโต้โฟกัสของผู้ผลิตภายนอกที่ถูกที่สุดในช่วง 1988–1992' และออกจำหน่ายในเมาท์ Minolta (ตระกูล A ที่กลายเป็น Sony A), Nikon และ Pentax โดยแค็ตตาล็อกบางฉบับยังแสดง Canon EF ชุดออปติคัลเดียวกันถูกขายซ้ำภายใต้ชื่อแบรนด์ยี่ห้อต่างๆ — QTII, Beroflex, Sakar, Kalimar และอื่นๆ — ดังนั้นจึงไม่มีแบรนด์ใดเป็นเจ้าของอย่างแท้จริง ไม่มีชื่อเล่นหรือกลุ่มแฟนประจำที่มีบันทึกไว้ชัดเจนสำหรับเลนส์รุ่นนี้; มันยังคงอยู่ในฐานะระยะเทเลราคาถูกมากที่ให้โทนวินเทจ มากกว่าจะเป็นคลาสสิกที่ตามหา คนที่ชอบเลนส์นี้ให้คุณค่ากับราคาต่ำมากและโทนวินเทจแบบเก่า มากกว่าชื่อเสียงเชิงออปติคัลระดับตำนาน
สรุป: นี่คือระยะเทเลสไตล์วินเทจราคาตู้ถูก เหมาะกับช่างภาพที่ต้องการโทนแบบเก่าและการขึ้นภาพที่นุ่มมีคาแรกเตอร์โดยแทบไม่ต้องจ่ายมาก — ไม่เหมาะกับผู้ที่ตามหาความคมจากขอบถึงขอบหรือการควบคุมแฟลร์ที่สะอาด ความละเอียดจำกัด มุมภาพอ่อน และประสิทธิภาพลดลงในแสงจัด แต่ถ้าคุณถ่ายเพื่อบรรยากาศมากกว่าความแม่นยำและจัดการแสงอย่างระมัดระวัง เลนส์นี้ให้ลุควินเทจน่าพอใจเกินราคาที่จ่าย
คาแรกเตอร์ของภาพ
โบเก้
ธรรมดา ไม่โดดเด่น อธิบายสั้นๆ ว่า 'เฉยๆ' ไม่มีลายวน โบเก้ลูกโป่ง หรือเอฟเฟกต์ตาแมว
โทนสี
ให้ลุคและสีแบบวินเทจที่น่าพอใจ มากกว่าจะเป็นความเป็นกลางแบบสมัยใหม่ที่คลินิก
ความคม (เปิดสุด)
จุดอ่อน: เมื่อเปิดกว้างสุด กลางภาพพอใช้ แต่มุมอ่อนนุ่ม และคุณภาพตอนถ่ายใกล้ต่ำ; ดีขึ้นเมื่อหรี่รูรับแสง แต่ไม่เคยให้ความละเอียดสูง
แฟลร์
แย่ มีเงาซ้อนและแสงฟุ้งคลุมเมื่อถ่ายไปทางแหล่งแสงที่สว่าง
คอนทราสต์
คอนทราสต์โดยรวมจะจางลงเมื่อเจอแสงแรงหรือถ่ายย้อนแสง
รีวิวจากผู้ใช้
ข้อดี
- ราคาถูกสุดๆ — ผู้รีวิวคนหนึ่งจ่ายประมาณ $10 และให้คะแนนความคุ้มค่าสูง (8/10).
- โทนวินเทจและสีสันที่น่าพอใจ เหมาะกับภาพสไตล์เก่าและลุคภาพยนตร์.
- ช่วงระยะเทเล 70-210mm ที่ใช้งานได้และยืดหยุ่นในราคาที่แทบไม่ต้องลงทุน ทำให้เป็นเลนส์ทดลองความเสี่ยงต่ำ.
ข้อเสีย
- ความละเอียดไม่เพียงพอสำหรับเซนเซอร์สมัยใหม่ โดยเฉพาะมุมภาพที่เห็นได้ชัดว่าอ่อน
- คุณภาพภาพในการถ่ายระยะใกล้แย่
- เงาซ้อนและความคลาดสี รวมถึงพฤติกรรมแย่เมื่อถ่ายเข้าหาแสงจ้าหรือย้อนแสง
- โบเก้ธรรมดา ที่ไม่โดดเด่น
- คุณภาพการผลิตไม่แน่นอน แม้มีสัญลักษณ์ AF
- ระยะหมุนโฟกัสยาวมาก สืบทอดมาจากยุคเลนส์มือหมุน — เป็นสิ่งที่ไม่สะดวกในเลนส์ที่มี AF
เทคนิคการใช้
- หรี่รูรับแสงจากการเปิดกว้างสุดเพื่อเสริมมุมที่นุ่มและยกความละเอียดโดยรวม; การเปิดกว้างสุดเหมาะไว้สำหรับโทนวินเทจอ่อนๆ
- หลีกเลี่ยงการถ่ายตรงเข้าหาแสงจ้าหรือย้อนแสงแรง — ใช้ฮู๊ดและเปลี่ยนมุมเพื่อควบคุมเงาซ้อนและแฟลร์/แสงฟุ้งที่มีการบันทึกไว้
- หลีกเลี่ยงการใช้กับงานระยะใกล้ที่ต้องการความละเอียดสูง เพราะคุณภาพภาพจะตก; ให้ถือว่าเป็นเทเลระยะกลางถึงไกล
- เล่นกับจุดแข็งของเลนส์: ให้ผลดีกับฉากโทนวินเทจคอนทราสต์ต่ำและสีที่น่าพอใจ มากกว่าการเน้นแผ่นชาร์ตรายละเอียด
- ยอมรับระยะหมุนโฟกัสที่ยาว สำหรับการโฟกัสด้วยมือแบบช้าและตั้งใจ และจำไว้ว่าชิ้นเลนส์หน้าหมุน จึงต้องตั้งฟิลเตอร์โพลาไรเซอร์ใหม่หลังโฟกัส
แหล่งอ้างอิง (1)
ค้นคว้าจากเว็บ
นี่คือระยะเทเลสไตล์วินเทจราคาตู้ถูก เหมาะกับช่างภาพที่ต้องการโทนแบบเก่าและการขึ้นภาพที่นุ่มมีคาแรกเตอร์โดยแทบไม่ต้องจ่ายมาก — ไม่เหมาะกับผู้ที่ตามหาความคมจากขอบถึงขอบหรือการควบคุมแฟลร์ที่สะอาด ความละเอียดจำกัด มุมภาพอ่อน และประสิทธิภาพลดลงในแสงจัด แต่ถ้าคุณถ่ายเพื่อบรรยากาศมากกว่าความแม่นยำและจัดการแสงอย่างระมัดระวัง เลนส์นี้ให้ลุควินเทจน่าพอใจเกินราคาที่จ่าย
https://www.pentaxforums.com/userreviews/samyang-phoenix-qtii-beroflex-sakar-kalimar-etc-af-70-210mm-f4-56.htmlhttps://allphotolenses.com/lenses/item/c 778.html