ปีผลิต
1958 – 1967
ผลิตที่
Japan
สูตรเลนส์
6 elements in 5 groups
อัปเดต
16 ก.ค. 2569
Minolta Rokkor PF
Minolta SR · 55mm · f/2
สรุปจากรีวิวจริง 1 แหล่ง · เรียบเรียงด้วย AI · ตรวจสอบความถูกต้องแล้ว · อัปเดต 16 ก.ค. 2569
เรื่องราวของเลนส์
The Rokkor-PF เป็นหนึ่งในตระกูลเลนส์มาตรฐานสำคัญจาก Minolta ผู้ผลิตญี่ปุ่น (ก่อตั้ง 1928 ฝ่ายกล้องทำงานจนถึงที่ Sony เข้าซื้อกิจการใน 2003) ซึ่งเป็นหนึ่งในบ้านงานกระจกเลนส์ที่มีนวัตกรรมมากที่สุดของศตวรรษที่ 20 — เป็นเจ้าแรกที่มีการวัดแสงแบบ TTL บน SR-T, เป็นผู้ใช้การออกแบบเลนส์ด้วยคอมพิวเตอร์ตั้งแต่ยุคแรกๆ, และเป็นบริษัทที่มีชื่อเสียงจนเกิดความร่วมมือที่มีเอกสารชัดเจนกับ Leica. 'PF' เป็นรหัสการก่อสร้างในยุคของ Minolta ไม่ได้เป็นการอ้างว่าสารเคลือบ: P = Penta (ห้า กลุ่ม) และ F = Six (6 ชิ้นเลนส์) ดังนั้นทุก Rokkor-PF จึงเป็นการออกแบบคลาสสิกแบบ 6 ชิ้นเลนส์ใน 5 กลุ่ม. โปรดสังเกตว่า บนเลนส์ที่มีสัญลักษณ์ 'MC' ตัวอักษร 'MC' ก็หมายถึง 'Meter Coupled' (ส่งค่า รูรับแสง ที่ตั้งไปยังมิเตอร์ของกล้อง) ไม่ได้หมายถึง multi-coating. คำนำนี้ครอบคลุมหลายระยะโฟกัส — Auto Rokkor-PF 55mm f/2 (เปิดตัว 1958 มีสี่เวอร์ชัน), MC Rokkor-PF 58mm f/1.4 (MC I จาก 1966, MC II จาก 1969), และ MC Rokkor-PF 100mm f/2.5 (1969) ล้วนใช้รหัสนี้. โดยเฉพาะ 58mm f/1.4 ถูกบรรยายว่าเป็นชิ้นกระจกในตำนานในกลุ่มผู้ชื่นชอบเลนส์มือหมุนและถูกเรียกในบางครั้งว่า 'ราชาโบเก้' ของยุค เป็นที่รักเพราะลักษณะฟุ้งฝันเมื่อเปิดกว้างสุดที่เข้มขึ้นเป็นเลนส์ที่คมพอประมาณเมื่อหรี่รูรับแสง. เรื่องเล่าที่เป็นประโยชน์: แตกต่างจาก 58mm ที่เร็วกว่า f/1.2 (ซึ่งมีความเป็นกัมมันตรังสี) และการออกแบบ 58mm บางรุ่นจากคู่แข่ง Rokkor-PF f/1.4 ไม่ได้ใช้ชิ้นเลนส์ธอเรียม ดังนั้นจึงไม่เสี่ยงต่อการเหลืองของกระจกที่เป็นปัญหาของเลนส์เหล่านั้น. การติดตามอย่างลัทธิของรุ่นนี้ตั้งอยู่บนการผสมผสานของการให้ภาพที่เล่าขาน, การผลิตโลหะทั้งตัวแบบแข็งแรง, และราคามือสองที่ถูกมากเมื่อเทียบกับบุคลิกภาพที่ให้.
สรุป: นี่คือตระกูลที่ให้คุณค่าด้านบุคลิกภาพก่อนความละเอียดเชิงคลินิกสำหรับช่างภาพที่ให้ความสำคัญกับอารมณ์: ถ่ายที่เปิดกว้างสุดจะได้ลุคฟุ้งฝัน คอนทราสต์ต่ำ ที่ทำให้ 58mm f/1.4 เป็นตำนาน 'ราชาโบเก้' จากนั้นเมื่อหรี่รูรับแสงมันกลายเป็นเลนส์มาตรฐานที่มีความสามารถและให้รายละเอียดจริงจัง. จะทำให้หงุดหงิดสำหรับผู้ที่ตามหาความคมครอบมุมถึงมุมหรือคอนทราสต์สูงในงบประหยัด แต่สำหรับผู้ที่ต้องการของสะสมโลหะทั้งตัวที่ผลิตได้สวยงาม ราคามือสองไม่แพง และมีบุคลิกภาพจากภาพซอฟต์สู่คมที่โดดเด่น Rokkor-PF ให้ความสุข.
คาแรกเตอร์ของภาพ
โบเก้
เวอร์ชันที่ทดสอบซึ่งเป็นแบบ 6 ใบมีใบม่านรูรับแสงโค้งเล็กน้อย; ไม่พบลักษณะเป็นฟองหรือโบเก้วน
โทนสี
ไม่ได้ระบุรายละเอียดการเรนเดอร์สี; เลนส์ไม่มีชิ้นแก้วที่มีทอเรียม จึงไม่เกิดการเปลี่ยนเป็นสีเหลืองที่พบในเลนส์วินเทจบางรุ่นที่มีความเป็นกัมมันตรังสี.
ความคม (เปิดสุด)
กลางภาพค่อนข้างดีและบริเวณกลางเฟรมดีเมื่อเปิดกว้างสุด โดยมีเพียงมุมสุดที่ภาพซอฟต์ เมื่อหรี่รูรับแสงเป็น f/2.8 กลางภาพจะดีมากและบริเวณกลางเฟรมจะดีมาก แต่มุมยังคงตามไม่ทันจนกว่าจะหรี่ลงเพิ่มเติม
คอนทราสต์
คอนทราสต์โดยรวมต่ำเมื่อเปิดกว้างสุด ดีขึ้นเมื่อหรี่รูรับแสงแต่ไม่เคยโดดเด่นอย่างแท้จริง
วิกเน็ตติ้ง
มีขอบดำปานกลางเมื่อเปิดกว้างสุด (~1.9EV ที่ f/2), ประมาณ ~0.9EV ที่ f/2.8 และ ~0.4EV ที่ f/4 ถือว่าเฉลี่ยสำหรับเลนส์มาตรฐาน
รีวิวจากผู้ใช้
ข้อดี
- ลุคฟุ้งฝันและบรรยากาศเมื่อเปิดกว้างสุด — ชื่อเสียงของ 58mm f/1.4 ในฐานะ 'ราชาโบเก้' คือจุดดึงดูดหลัก
- คุณภาพการผลิตแบบโลหะทั้งตัวที่ดีมาก; บน 55mm f/2 ผู้รีวิวระบุว่ายังทำงานเหมือนใหม่หลัง 50+ ปี และ 'หาอะไรที่ดีกว่านี้ยากแม้จะจ่าย $1000 วันนี้'
- วงแหวนโฟกัสที่ไหลลื่นและหน่วงดี (วงแหวนแบบ hills-and-valleys ของ 100mm ถูกเรียกว่าเนียนมาก) และบน 55mm หนึ่งในวงแหวนรูรับแสงที่ดีที่สุดที่ผู้รีวิวเคยใช้ พร้อมคลิกครึ่งสต็อปที่โดดเด่น
- การที่ภาพแข็งขึ้นอย่างมากเมื่อหรี่รูรับแสงลงหนึ่งถึงสองสต็อป ให้ทั้งลุคซอฟต์และลุคคมที่ใช้งานได้จากเลนส์ตัวเดียว
- ราคามือสองที่ถูกจริงเมื่อเทียบกับบุคลิกภาพที่ให้
- บนรุ่น PF f/1.4 โดยเฉพาะ ไม่มีชิ้นเลนส์ธอเรียม/กัมมันตรังสี จึงไม่ต้องแก้ปัญหาการเหลืองของกระจก — ต่างจากพี่น้อง f/1.2 ที่เร็วกว่า
ข้อเสีย
- ภาพซอฟต์และคอนทราสต์ต่ำเมื่อเปิดกว้างสุด — รีวิวระบุชัดเจนว่าถ้าต้องการเลนส์วินเทจที่คมในงบถูก นี่ไม่ใช่คำตอบ
- คอนทราสต์ที่ยังคงดีแต่ไม่ถึงระดับเปล่งประกายถึงแม้จะหรี่รูรับแสงแล้ว (ระบุสำหรับ 100mm f/2.5)
- มุมมองมุมภาพ (corners) ที่ยังคงซอฟต์จนกว่าจะหรี่รูรับแสงลงมากกว่าระยะกว้างสุด
- ขอบดำที่เห็นได้ชัดเมื่อรูรับแสงกว้างสุด ซึ่งผู้ถ่ายภาพบางคนอาจต้องแก้ไข
- บน 100mm วงแหวนรูรับแสงถูกบรรยายว่ารู้สึกค่อนข้างเรียบง่ายและคลิกชัดเกินไป
เทคนิคการใช้
- ยอมรับบุคลิกเมื่อเปิดกว้างสุด: ถ้าต้องการลุคซอฟต์ ฟุ้งฝัน คอนทราสต์ต่ำ ให้ถ่ายที่รูรับแสงกว้างสุดของเวอร์ชันที่เร็วกว่า — นั่นคือลายเซ็นของเลนส์ ไม่ใช่ข้อบกพร่อง
- เพื่อความคมที่ต้องการ หรี่รูรับแสงลงหนึ่งถึงสองสต็อป (ประมาณ f/2 สำหรับ 58mm, f/2.8 สำหรับ 55mm, f/4 สำหรับ 100mm) ซึ่งศูนย์ภาพจะดีขึ้นมาก
- คาดหวังคอนทราสต์ต่ำเมื่อเปิดกว้างสุด — วัดแสงสำหรับไฮไลต์และวางแผนที่จะเพิ่มคอนทราสต์ในโพสต์โปรเซส มากกว่าพยายามต่อสู้ในกล้อง
- ถ้าต้องการมุมที่คม ให้หรี่รูรับแสงมากขึ้นอีก เพราะมุมไกล้ขอบยังตามหลังศูนย์ภาพในตระกูลนี้
- แก้ไขหรือจัดองค์ประกอบให้รับกับขอบดำเมื่อเปิดกว้างสุด; ขอบดำหายไปมากที่ f/2.8–f/4
- ใช้วงแหวนโฟกัสมือหมุนที่ลื่นและมีระยะหมุนยาวอย่างตั้งใจ — การโฟกัสที่แม่นยำสำคัญที่สุดเมื่อเปิดกว้างสุดที่ความลึกของภาพตื้นและการเรนเดอร์ซอฟต์ที่สุด
ภาพตัวอย่าง
แหล่งอ้างอิง (1)
ค้นคว้าจากเว็บ
นี่คือตระกูลที่ให้คุณค่าด้านบุคลิกภาพก่อนความละเอียดเชิงคลินิกสำหรับช่างภาพที่ให้ความสำคัญกับอารมณ์: ถ่ายที่เปิดกว้างสุดจะได้ลุคฟุ้งฝัน คอนทราสต์ต่ำ ที่ทำให้ 58mm f/1.4 เป็นตำนาน 'ราชาโบเก้' จากนั้นเมื่อหรี่รูรับแสงมันกลายเป็นเลนส์มาตรฐานที่มีความสามารถและให้รายละเอียดจริงจัง. จะทำให้หงุดหงิดสำหรับผู้ที่ตามหาความคมครอบมุมถึงมุมหรือคอนทราสต์สูงในงบประหยัด แต่สำหรับผู้ที่ต้องการของสะสมโลหะทั้งตัวที่ผลิตได้สวยงาม ราคามือสองไม่แพง และมีบุคลิกภาพจากภาพซอฟต์สู่คมที่โดดเด่น Rokkor-PF ให้ความสุข.
https://opticallimits.com/vintage/vintage-lens-test-minolta-mc-rokkor-pf-58mm-f-1-4/https://opticallimits.com/vintage/vintage-lens-test-minolta-mc-rokkor-pf-100mm-f-2-5/https://phillipreeve.net/blog/review-minolta-auto-rokkor-pf-55-mm-f-2/